لذت تنهایی

همین لحظه ای که باد سرد آذر ماه را برایم معنی می کند
دلشوره ای نامعلوم با ردی ازغم و درد و جدایی
ترسی از پیدا شدن آنها و غمی از نبودن
کتاب نیمه باز رازهای من و باز تکرار
چقدر بودنم زیر سوال بوده و من هیچ نمی دانستم
آیا میتوان غم و درد و جدایی را پیش بینی کرد؟
کاش یه حالتی خارج از ضعف روبرویم ظاهر می شد.

خلبان رويايي

خلبان شاعر بود

وشعري رويايي را هنگام خواب پرواز نجوا مي كرد

گذشته

كودكي بود م رويايي و زيبا و ايكاش شهرم روياي پرواز را به من نداده بود جاي مادر

آسمان مي گيرم و ميروم اي خدا چرا به او نمي رسم

تو رفتي مگر كودكت را نمي خواستي؟

گذشت

دوست ندارم روز خلبان پر باشد از گذشته مجهول نامعلوم بي كسي

پس با توام اي هم پرواز رويايي شايد خدا يا دست روزگار مارا به هم كشانده

او گفت من هم عاشقم

نبود

و روزم پر شد از ترياي دانشگاهش كه گاه و بيگاه ميديدمش

روزگارم را عاشقي كردم و دود آنچنان عاشق كه هيچگاه پشيمان نيستم

رفت

ومن ماندم و وبلاگم و وبلاگهاي خوب

ابتدا سرخوش جوكرهايي بودم كه در پس زمينه خردلي رنگ وبلاگي جولان ميدادند

آه باز هم اشتباه آمدي اينراه به پسر پمپ بنزيني و درويش ميرسد

آه

ولي

شايد جايي هست كه خلوت دل او بود شايد خلوتگاه دلش را بهم زدم شايد

او از من رنجيد ولي دركم نكرد هرگز

هنوز با ياد خوب خواستنش شادم شاد از دوري

ولي شايد ما هيچگاه نتوانيم به هم تكيه بدهيم آنهم وقتي كه تو دنبال تكيه گاه هستي

تنفر

يعني زندگي با تو
يعني اين تكرار احمقانه تحميلي
يعني حماقت من يعني همين ماندن كنار تو
دلم مي خواد بدوني ميزان تنفرم از تو چقدره

پاييز

پاييز يعني زرد قرمز نارنجي
دوستش داشته ام هميشه يا شايد اكنون
نرمي يك پتوروي سينه گرمترازهميشه عالي عالي
همين پنجره كه كاش به روي درختان فالهولدست باز ميشد
كاش من و باتلر و جيسون و مادام در يك لحظه با هم قدم ميزديم
آن عروسك با مزه كنار ياد آن درياچه و بوگاتي وخرد شدن برگ
آرزوي ديدار
مرسي